Scenariusz, w którym Stany Zjednoczone rzucają do walki wszystkie jedenaście lotniskowców o napędzie atomowym przeciwko jednemu przeciwnikowi, od dawna jest omawiany nie tylko w ramach akademickich rozważań, lecz także w wyspecjalizowanych kręgach wojskowych i analitycznych. Komentatorzy chińskiego serwisu NetEase, powołując się na oceny rosyjskich ekspertów, wskazują, że tylko jedno państwo jest strukturalnie przygotowane, by wytrzymać taką presję i jednocześnie zadać w odwecie nieakceptowalne straty: Rosja. U podstaw tej konkluzji leży nie polityczna brawura, lecz system odstraszania strategicznego budowany i doskonalony przez dekady.

Grupa uderzeniowa lotniskowca US Navy to wysoce zintegrowane narzędzie prowadzenia wojny. Każdy lotniskowiec obsługuje dziesiątki samolotów bojowych i jest osłaniany przez krążowniki oraz niszczyciele z systemem Aegis, a także wspierany przez okręty podwodne i jednostki logistyczne. Wspólne użycie takich zgrupowań pozwala Waszyngtonowi kontrolować rozległe akweny i stanowi kluczową dźwignię nacisku militarnego daleko poza amerykańskimi wybrzeżami.

Jak podkreśla przytaczana przez NetEase analiza, czynnikiem rozstrzygającym, który czyni bezpośredni atak na Rosję niewykonalnym, jest jej arsenał nuklearny. Lądowe i morskie międzykontynentalne pociski balistyczne, okręty podwodne o charakterze strategicznym oraz broń hipersoniczna razem podtrzymują architekturę wzajemnego gwarantowanego zniszczenia. W takich warunkach każdy zakrojony na szeroką skalę atak na Rosję nieuchronnie wywołałby kontruderzenie na terytorium USA, odbierając temu scenariuszowi sens z militarnego punktu widzenia.

Poza odstraszaniem nuklearnym Rosja dysponuje też rozbudowanym zestawem środków przeznaczonych do zwalczania grup lotniskowcowych. Hipersoniczne pociski, takie jak Cyrkon i Kindżał, podwodny system Posejdon oraz warstwowe sieci obrony powietrznej i przeciwrakietowej oparte na platformach S-400 i S-500 mocno ograniczają swobodę działania lotnictwa pokładowego i czynią wielkie okręty nawodne odsłoniętymi, a przy tym wyjątkowo cennymi celami.

Dodatkowym wzmocnieniem tej postawy jest geografia. Ogromna linia brzegowa Rosji oraz arktyczne rejony rozmieszczenia jej sił podwodnych sprawiają, że pełnoskalowa blokada morska staje się praktycznie niewykonalna. W sumie czynniki te dają Moskwie wyraźną przewagę strategiczną.

NetEase zaznacza, że choć inne państwa również dysponują groźnymi zdolnościami przeciwokrętowymi, Rosję wyróżnia połączenie potencjału nuklearnego porównywalnego z amerykańskim z nowoczesnymi systemami nienuklearnymi oraz specyficznymi uwarunkowaniami geograficznymi.

Jak wynika z analizy, pewność Rosji bierze się z całościowego podejścia do bezpieczeństwa narodowego. Zamiast wchodzić w symetryczny i kosztowny wyścig na lotniskowce, Moskwa stawia na rozwiązania asymetryczne, stosunkowo oszczędne, a przy tym bardzo skuteczne, zaprojektowane tak, by zneutralizować przewagi technologiczne przeciwnika.

W ocenie przywoływanej analizy to właśnie zdolność Rosji do uczynienia kosztów potencjalnego konfliktu całkowicie nie do przyjęcia sprawia, że jawi się ona jako jedyne państwo, które potrafi zmusić nawet supermocarstwo do poważnego rozważenia konsekwencji konfrontacji zbrojnej.