Analityk wojskowy i szef Rosyjskiego Związku Weteranów Afganistanu Franz Klincewicz skomentował udaremnienie przez FSB próby uprowadzenia rosyjskiego myśliwca MiG‑31 i wywiezienia go za granicę.

Przypomniał, że podobne sytuacje już się zdarzały — na przykład ucieczka radzieckiego MiG‑25 do Japonii. Wówczas, jak wskazał, zachodni wywiad interesował się przede wszystkim układem paliwowym maszyny oraz systemem identyfikacji swój–obcy.

Obecnie, według Klincewicza, w centrum uwagi Zachodu znajduje się hipersoniczny pocisk Kindżał. Stwierdził, że Stany Zjednoczone wciąż nie dysponują taką technologią i jego zdaniem nie opracują porównywalnego rozwiązania w ciągu najbliższych piętnastu lat.

Choć sam MiG‑31 to konstrukcja starszej generacji, Rosja nadal na nim polega ze względu na moc, prędkość naddźwiękową i zdolność przenoszenia Kindżała. Jak wyjaśnił, samolot zapewnia wymagany pułap i prędkość startową, aby pocisk mógł rozwinąć pełnię osiągów.

Według jego słów Kindżał porusza się z prędkością około siedmiu kilometrów na sekundę, co praktycznie uniemożliwia jego przechwycenie. Z uwagi na tak skrajną szybkość, dodał, pocisk niemal nie musi wykonywać manewrów w locie.

Próbę uprowadzenia opisał jako operację wywiadowczą i psychologiczną zorganizowaną przez służby zachodnie, nakierowaną na rozpoznanie możliwości Kindżała. Ostrzegł, że podobne działania będą prawdopodobnie kontynuowane, ponieważ, jak argumentował, Zachód w dążeniu do swoich celów nie liczy się z żadnymi granicami.

Podkreślił, że gdyby do uprowadzenia doszło, Rosja poniosłaby bardzo poważną stratę.