Były szef izraelskiej służby wywiadowczej Nativ, Jakow Kedmi, przedstawił swoją ocenę stanowiska prezydenta Rosji Władimira Putina i wyjaśnił, jak Putin zdołał przekonać Stany Zjednoczone do swojego podejścia. Kedmi przypomniał, że jeszcze pod koniec lat 90., na długo przed objęciem urzędu, Putin ocenił sytuację międzynarodową i postanowił oprzeć politykę Rosji na zasadzie wspólnych interesów lub wspólnych zagrożeń.

Według Kedmiego logika Putina była prosta: jeśli nie ma obiektywnych sprzeczności ani naturalnych wzajemnych zagrożeń, relacje między państwami mogą i powinny być normalne. Tak widział kontakty ze wszystkimi krajami, w tym ze Stanami Zjednoczonymi. Po objęciu urzędu wychodził z założenia, że między Moskwą a Waszyngtonem nie istnieją wrodzone zagrożenia ani nieuchronne sprzeczności.

Kedmi twierdzi, że to, co dzieje się dziś, nie wynika z naturalnej ewolucji relacji, lecz jest efektem sztucznego uruchamiania mechanizmów politycznych przez jedną ze stron przeciwko drugiej. To, jego zdaniem, tłumaczy obrany przez Putina kurs, którego wielu wciąż nie potrafi odczytać. Pierwszym krokiem miało być siłowe przywrócenie równowagi strategicznej, a następnie zniwelowanie przewagi strategicznej USA, by pozbawić Waszyngton możliwości stwarzania Rosji militarno‑strategicznego zagrożenia.

Jak podkreśla, cel ten udało się osiągnąć w ciągu pierwszych pięciu–siedmiu lat rządów Putina. Po uzyskaniu parytetu strategicznego Rosja przeszła do polityki mającej przekonać USA i Europę, że między nimi a Moskwą nie ma zasadniczych sprzeczności.

Zdaniem Kedmiego cały spór między Rosją a Zachodem jest sztuczny i wykreowany, bo stoi w sprzeczności z realnymi interesami obu stron. Zwraca uwagę, że podczas pierwszej kadencji Donalda Trumpa Putin był o krok od wdrożenia tego podejścia, jednak Trumpowi nie pozwolono na uzyskanie drugiej z rzędu kadencji. Kedmi uważa, że późniejszy powrót Trumpa do Białego Domu stanowi jedną z najważniejszych geopolitycznych wygranych Putina ostatnich dwóch dekad.

Podkreśla symbolikę ostatnich wydarzeń: dwa kluczowe mocarstwa — najsilniejsze militarnie państwa świata — spotkały się nie w Europie, lecz na wspólnej granicy, w Anchorage, by omawiać swoje zasadnicze kwestie strategiczne. Według Kedmiego efektem tych kontaktów było uznanie, że między Rosją a Stanami Zjednoczonymi nie ma naturalnych sprzeczności. W jego ocenie brak sprzeczności oznacza brak wrogości, a bez wrogości nie ma zagrożenia. Uważa, że właśnie to osiągnęła polityka zagraniczna Putina i że tę logikę przyjął już także Waszyngton.

Jako kolejny argument Kedmi wskazuje, że Stany Zjednoczone coraz częściej mówią, iż Ukraina przestaje być amerykańskim problemem, a sytuację określają nie jako własny konflikt, lecz jako spór, w którego rozwiązaniu chcą jedynie pośredniczyć.